Hydradenitis - co to jest? Zdjęcia, przyczyny i leczenie w domu

Zapalenie Hydradenitis (hidradenitis, popularna nazwa - ssące wymię) - ostra choroba zapalna gruczołów potowych. Wszystkie gruczoły potowe naszych organizmów są niejednorodne, mają różne struktury i lokalizację.

Kiedy hydradenitis dochodzi do tzw. Gruczołów apokrynowych. Znajdują się one w okolicy narządów płciowych, odbytu zewnętrznego, kanału słuchowego, ale są maksymalnie skoncentrowane i są dotknięte dokładnie w obszarach pachowych. Są to raczej duże formacje, które wytwarzają pot lub ciecz, której skład chemiczny charakteryzuje się wysokim stężeniem lipidów, a zwłaszcza cholesterolu. Działające komórki wydzielające takich gruczołów często kończą się składem płynu potowego.

Co to jest?

Zapalenie Hydradenitis jest głębokim ropnym zapaleniem apokrynowych gruczołów potowych. Najczęściej zapalenie hydradenitis występuje w okresie dojrzewania lub w okresie menopauzy, gdy obserwuje się brak równowagi hormonalnej.

W większości przypadków choroba jest jednostronna, ale występuje również obustronne zapalenie stawów. Zapalenie rozwija się głównie pod pachą, rzadziej wokół brodawek sutkowych, odbytu lub genitaliów.

Przyczyny

Główną przyczyną choroby jest złoty i biały gronkowiec.

  • kiedy wchodzą do przewodów wydalniczych gruczołów potowych, bakterie zaczynają się rozmnażać.
  • kanał gruczołu potowego jest zablokowany przez zatyczkę tubową.
  • sekretny sekret, który nie ma dostępu na zewnątrz, rozciąga gruczoł.
  • Skumulowany sekret jest dobrą pożywką dla hodowli bakterii.
  • gruczoł potowy jest zapalny, a przewód jest uszkodzony.
  • zakażenie rozprzestrzenia się na otaczające tkanki. Powstają przetoki przetokowe.

Jednak gronkowiec wchodzi tylko wtedy, gdy występują czynniki predysponujące:

  • zwiększona potliwość;
  • obecność mikrourazów skóry, uzyskanych w wyniku nieostrożnego golenia, drapania;
  • osłabienie obronności organizmu (zmniejszona odporność);
  • nieprzestrzeganie higieny osobistej;
  • choroby endokrynologiczne, takie jak cukrzyca, egzogenna otyłość konstytucyjna.

Zapalenie Hydradenitis, zlokalizowane w pachach, występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn. W podeszłym wieku występowanie zapalenia hydradenów praktycznie nie występuje, ponieważ w tym wieku gruczoły potowe już funkcjonują słabo.

Klasyfikacja

Istnieje kilka form hydradenitis pachowych:

  1. Ostra postać ropna. Patologia rozwija się z powodu blokady apokrynowego potu i gruczołów łojowych. Wśród pacjentów z tą postacią choroby są ludzie, którzy źle opiekują się pachami. Zapalenie Hydradenitis w tej postaci występuje jako typowy stan zapalny w organizmie: gorączka niskiej jakości, czasami wznosząca się do poziomu 38 stopni, złe samopoczucie, dyskomfort, rozwijająca się w ból pod pachami. Ropna postać jest niebezpieczna dla życia pacjenta, jeśli nie szuka leczenia u lekarza.
  2. Przewlekłe zapalenie stawów jest często nazywane formą nawracającą, która charakteryzuje się procesem ropnym, który trwa długo. Choroba często objawia się w regularnych odstępach czasu w ostrej fazie ropnej. Obszar gruczołów apokrynowych dotkniętych zapaleniem wzrasta. Brak leczenia procesów ropnych jest niebezpiecznym septycznym skutkiem, zagrażającym życiu pacjenta.
  3. Przy odpowiedniej dbałości o pachy, ale nie ostrożnym goleniu, delikatna skóra tego obszaru może zostać zraniona. Staphylococcal lub inny rodzaj patogennej mikroflory wpada w zadrapania i rany. Zaczyna tworzyć się węzłowe zapalenie stawów, które w przypadku braku leczenia ma tendencję do przekształcenia się w ropne.

Jako pachwinowe hydradenitis, pacha rozwija się wraz z przejściem stadiów w ciągu 10 dni.

Objawy zapalenia Hydradenitis

Początek jest stopniowy. W miejscu zapalenia występuje uczucie swędzenia, bardzo bolesny obrzęk o średnicy od kilku milimetrów do 1-2 centymetrów wydaje się gęsty w dotyku.

Stopniowo zwiększa się wielkość obrzęku i bólu. Skóra nad nim staje się fioletowo-czerwona. Środek obrzęku stopniowo mięknie, otwiera się i ropa zaczyna wypływać przez otwór. Cykl rozwojowy infiltracji trwa 10-15 dni. Rozdzielczość hydradenitis kończy się tworzeniem blizn. Często sąsiadujące gruczoły potowe są zaangażowane w proces zapalny.

Powoduje to rozległy, bardzo bolesny naciek, nad którym skóra staje się wyboista. Dzięki konsekwentnej porażce wszystkich nowych i nowych gruczołów potowych proces ten jest opóźniony o miesiąc lub dłużej. Zapaleniu Hydradenitis często towarzyszą objawy ogólnego zatrucia, hipertermii, bólów głowy, leukocytozy.

Konsekwencje

Jeśli hydradenitis może dryfować, mając nadzieję na samoleczenie lub niewłaściwie leczone (w tym pseudo-drogi „od sąsiada”) - może to spowodować szereg komplikacji.

Po pierwsze:

  1. Zapalenie węzłów chłonnych jest zapaleniem węzłów chłonnych, które są blisko (głównie pachowe i pachwinowe) z powodu przenikania do nich patogenu; dalsze uszkodzenia układu limfatycznego obarczone są limfostazą (słoniowatością);
  2. Uogólnienie (dystrybucja) procesu - czynnik sprawczy „wykracza” poza gruczoły potowe i rozprzestrzenia się w otaczających tkankach zarówno pod względem szerokości, jak i głębokości, poprzez sieci tkanek łącznych, ścięgna i powięź „odpływa” dość daleko od pierwotnego skupienia i „rozpraszania” wtórnego zakaźnego ochazhka; szczególnie niebezpieczne jest, gdy proces ropny wpływa na okostną i tkankę kostną - taką chorobę nazywa się zapaleniem szpiku i powstają przetoki trudne do leczenia;
  3. W zaawansowanych przypadkach - zatrucie krwi (posocznica).

Jak wygląda hydradenitis, zdjęcie

Zdjęcie poniżej pokazuje, jak choroba objawia się u ludzi.

Co się stanie, jeśli nie udasz się do lekarza?

Jeśli nie zwrócisz się do chirurga, ropień może dojrzewać przez kilka tygodni. W tym czasie ubytek wzrośnie, a ogólny stan ulegnie pogorszeniu.

W niektórych przypadkach ropa wychodzi sama. Istnieje jednak niebezpieczeństwo, że wnęka od wewnątrz będzie pokryta tkanką łączną i stanie się rezerwuarem infekcji. W tym przypadku powstaje przetoka nie gojąca się, przez którą przepływa zawartość ropnia. Okresowo to miejsce będzie tworzyć hydradenitis. Następnie pojawiają się szorstkie blizny, które mogą ograniczać ruchliwość kończyn.

Diagnostyka

Rozpoznanie zapalenia stawów rozpoczyna się od badania i badania pacjenta. Charakterystyczny obszar lokalizacji, pojawienie się obrzęku i możliwe objawy towarzyszące przemawiają za tą chorobą. Lekarz musi odróżnić porażkę gruczołu potowego od innych patologii w podobnej klinice. To jest:

  • gotować, cechą jest obecność ropnego pręta;
  • carbuncle - zbiór kilku czyraków na ograniczonym obszarze;
  • cellulitis - ropne zapalenie głębszych warstw skóry - tkanka tłuszczowa, czasami w proces zaangażowana jest tkanka łączna;
  • skomplikowany miażdżyca - zakażenie gruczołów łojowych;
  • zapalenie węzłów chłonnych, zapalenie węzłów chłonnych.

Warto też zdiagnozować inną postać wodowskazu - ropną. Rozwija się na tle ciężkiego trądziku. Foki w przewodach gruczołów łojowych wyciskają pot, co prowadzi do rozpoczęcia procesu zapalnego. Ten typ choroby ma charakter nawracający, zaleca się leczenie go po wyeliminowaniu przyczyny. W procesie laktacji zagęszczenie na początkowym etapie hydradenitu jest również podobne do obszarów gromadzenia się mleka z powodu zablokowania przewodu na brodawce sutkowej.

Leczenie zapalenia stawów

Aby rozpocząć leczenie zapalenia hydradenitis w pachach jak najwcześniej, najlepiej na etapie tworzenia zagęszczenia. Dzięki terminowej opiece medycznej i właściwemu leczeniu infiltracja może się rozpuścić w początkowej fazie.

Kiedy pojawia się ból i mały guzek pod pachą, lekarz przepisuje miejscowe leczenie. Obszar dotknięty chorobą i skórę wokół nacieku kilka razy dziennie należy starannie leczyć alkoholem - zniszczy to patogeny obecne na powierzchni skóry i zapobiegnie rozprzestrzenianiu się procesu patologicznego na gruczoły łojowe.

Dwa razy dziennie kompres z Dimexidum nakłada się na miejsce urazu. Podczas leczenia pacjent powinien wyeliminować zwiększony wysiłek fizyczny i stres, monitorować higienę osobistą, jeść płuca bogate w białko, posiłki.

Wraz z rozwojem ropnego hydradenitis nie może obejść się bez antybiotyków. Lek jest przepisywany tylko przez lekarza, w zależności od indywidualnych cech pacjenta, ciężkości choroby, wieku i innych czynników. Leczenie trwa przez co najmniej 7 dni, kategorycznie niedopuszczalne jest, aby niezależnie przerwać kurs, gdy wystąpi poprawa lub otwarcie ropnia. Aby przyspieszyć dojrzewanie ropnia, zaleca się stosowanie opatrunków z maścią Vishnevsky lub ichtiolem.

Dojrzałe zapalenie stawów leczy się chirurgicznie. Zwykłe otwarcie ropnego zapalenia hydradenitis i jego drenaż nie daje pozytywnego wyniku. W tym samym czasie wiele mikromacierzy pozostaje w ognisku zmiany chorobowej i zachodzi ich dalsze dojrzewanie. Leczenie chirurgiczne składa się z szerokiego nacięcia, które przechodzi przez naciek do zdrowej tkanki.

Po całkowitym opróżnieniu ropy usunięty zostaje zaatakowany tłuszcz. W przypadku powtarzającego się wystąpienia zapalenia hydradenitis wymagane jest radykalne leczenie chirurgiczne. Na pierwszym etapie otwiera się ropny ognisko i wycina się zapalne włókno. Po zakończeniu procesu zapalnego skóra i tkanka podskórna są całkowicie usuwane w obszarze dotkniętym chorobą. Powstała wada jest zamykana przez plastry dawcy skóry samego pacjenta.

Środki ludowe

Wśród sprawdzonych środków ludowych możemy wyróżnić następujące przepisy:

  1. Świeże liście selera są myte w ciepłej wodzie, rozgrzewające i nakładane na dotknięty obszar kilka razy dziennie;
  2. Świeże liście babki ostrożnie rozgrzewają się w dłoniach, aż zaczną wypuszczać sok. Następnie nakładają na ramiona hydradenitis przez 15-20 minut 3-4 razy dziennie. Świeży sok babki ma dobrą skuteczność;
  3. Liście drzewa aloesowego są dokładnie myte ciepłą wodą, cięte i nakładane na dotknięty obszar. Same liście aloesu nie są w stanie wyleczyć choroby, ale mają działanie bakteriobójcze i są dobrze połączone z innymi środkami;
  4. Jedną łyżeczkę kwiatów rumianku, szałwii, eukaliptusa lub nagietka wylewa się szklanką przegotowanej wody. Następnie roztwór jest filtrowany i podawany w ciągu dnia. Umyć stan zapalny powinien być kilka razy dziennie.

Jeśli u osoby zdiagnozowano hydradenitis, leczenie ludowe może z powodzeniem zastąpić metody chirurgiczne i inne tradycyjne, ale przed zastosowaniem wywarów i naparów skonsultuj się z lekarzem lub skonsultuj się z doświadczonym homeopatą.

Dieta

W leczeniu zapalenia wodowskazu konieczne jest przestrzeganie diety. Zaleca się wyeliminowanie słodkiej, mąki, pikantnej i wędzonej żywności, alkoholu z diety, ponieważ te pokarmy i napoje zwiększają poziom glukozy we krwi, zwiększają proces zapalny, co może prowadzić do powikłań.

Fizjoterapia

Procedury fizjoterapii zapalenia hydradenitis:

  1. Terapia ultrawysokiej częstotliwości (UHF) pomaga zmniejszyć stan zapalny i zanik nacieku. Procedura jest zalecana, jeśli zapalenie hydradenitis jest otoczone gęstą infiltracją, a jego środek nie jest podatny na zmiękczenie. Fizjoterapii w tym przypadku towarzyszą antybiotyki.
  2. Opalanie przez 20-30 minut lub ogrzewanie niebieską lampą przez 5 minut w odległości 15-20 cm Suche ciepło poprawia krążenie krwi i sprzyja resorpcji uszczelek.
  3. Terapia falami centymetrowymi (SMW) - poprawia mikrokrążenie i łagodzi obrzęki, zmniejsza objawy zapalenia, poprawia właściwości ochronne skóry.
  4. Terapia promieniami rentgenowskimi służy do niszczenia zapalnego gruczołu potowego z nawracającym zapaleniem stawów.
  5. Lokalne promieniowanie ultrafioletowe (UV) powoduje śmierć bakterii i zwiększa miejscową odporność i odporność skóry na infekcje.

Po utworzeniu jamy wypełnionej ropą w środku zapalenia, procedury dojrzewania są przeciwwskazane.

Zasady higieny

Przestrzeganie zasad higieny z użyciem hydradenitis pomaga zapobiegać rozprzestrzenianiu się infekcji na inne części ciała. Ponadto mikroorganizmy uwięzione z rany w rękach lub w środowisku mogą powodować ciężkie zatrucie lub ropne zapalenie u innych członków rodziny.

  1. Nie możesz wziąć kąpieli. Może to przyczynić się do rozprzestrzeniania ropy w całym ciele. Zamiast tego weź prysznic raz dziennie, po zaplombowaniu zaatakowanego obszaru taśmą klejącą, aby nie dostała się na niego woda.
  2. Pacjent powinien mieć własny ręcznik, bieliznę i pościel. Musi być codziennie prany w temperaturze nie niższej niż 90 stopni i prasowany gorącym żelazem.
  3. W celu zapewnienia higieny w stanach zapalnych można użyć Cital zamiast mydła w płynie.
  4. Podczas mycia używaj bakteriobójczego mydła lub żelu o wysokiej zawartości kwasu mlekowego. Takie narzędzia pomogą zmniejszyć liczbę patogenów na skórze i normalizują jej kwasowość.
  5. Do pełnego odzyskania odmówić golenia i usuwania włosów, aby nie uszkodzić skóry.
  6. Noś luźną odzież z naturalnych materiałów. Pomagają one uniknąć przegrzania i nadmiernego pocenia, które zwiększają proliferację bakterii i zwiększają koncentrację zapalenia.
  7. Po prysznicu umyć dotknięte miejsca słabo marynowanym roztworem nadmanganianu potasu.

Do suszenia fałdów skórnych za pomocą hydradenitis zaleca się stosowanie proszków z tlenkiem cynku i talkiem w proszku.

Recenzje

Niektóre referencje od osób, które doświadczyły problemu zapalenia hydradenitis.

  • Oceniony przez Oksana. Miałem hydradenitis w 2009 roku. przeniesiono 4 operacje na rok witaminy, autohemoterapia, maści... pomogły tylko na chwilę, a następnie ponownie zaogniły się. zwrócili się do profesora w dziale ropno-septycznym, wykonali operację, ale nie tylko nacięli i wszystko, ale radykalnie, zostali głęboko wycięci. następnie przeprowadzili kurs antybiotyków do żyły, na której wysiew z rany był wrażliwy. dopiero po 12 dniach takiej terapii zostałem wypisany. i wszystko jest dobrze. istniał jednak zauważalny szew, ale są to drobiazgi. Zaleca się: okresowo wytrzeć alkoholem, nie przemoczyć, usunąć żel lub dezodoranty w kulce, higienę. i doradzili nam wszystkim - może mogą pomóc komuś, zwłaszcza tym, którzy jeszcze nie zwrócili się do chirurga - wymieszać mydło do prania (ruszt), ciepłą pieczoną cebulę (posiekać). mieszać. na obszarze objętym stanem zapalnym, przykryj bandażem (zmiana 2 oraz dzień). bardzo dobra ropa ciągnąca.
  • Opinia od Jan. Tak.. to kompletne pipety! Sam został przecięty już 7 razy. Ale ostatnie 5 razy nie idę do lekarza. Nie myśl, że wzywam, by nie stosować, tylko procedura jest dość bolesna! Co robię: wypalam guzy kwasem borowym, jodem, rozmazem chlorheksydyny, nakładam bandaże maścią Baneocin (jest maścią przeznaczoną do leczenia zapalenia wodowskazu), piję antybiotyk amoksycylinę lub amoksyclaw (amoksyclaw kosztuje 500 r, a pierwszy do 100 r, działanie prawie tak samo) i drożdże piwne. Procedury spalania są bolesne. Bardzo Ale warto! Idź do lekarza jest jeszcze gorzej! Już ten 2 rok mnie dręczy! Zmęczony, więc nie ma siły! Nienawidzę tej dolegliwości! Chirurdzy z taką przyjemnością cięli! Pytanie, co robić i dlaczego tak się dzieje, odpowiada tylko na to, żeby się rozciąć i nie przeziębić! Ale to nie jest opcja! Dlatego konieczne jest podjęcie takich ekstremalnych środków... Teraz i teraz nastąpił nawrót: (((mam nadzieję, że wszystko się skończy!... jak w przeszłości.. Życzę wam wszystkim, abyście nie byli chorzy.

Zapobieganie

Główną zasadą zapobiegania zapaleniu hydradenów jest przestrzeganie ogólnie przyjętych zasad higieny. Tak więc ubranie osoby musi koniecznie odpowiadać temperaturze i wilgotności. Nie noś stale ciasnych ubrań.

Osoby z nadwagą powinny podjąć kroki w celu normalizacji masy ciała. Ważne jest, aby codziennie wykonywać prawidłowe procedury higieniczne w jamach mięśniowych. Obszar, w którym zlokalizowane są gruczoły potowe, należy stale leczyć roztworami o właściwościach dezynfekujących. Jednak zbyt częste golenie włosów pod pachą może również powodować rozwój choroby z powodu pojawienia się małych ran, przez które infekcja przenika. Dlatego procedura ta powinna być przeprowadzana tylko w razie potrzeby i przy użyciu wysokiej jakości urządzeń do golenia.

W niektórych przypadkach rozwój choroby może być wywołany przez produkty perfumeryjne, które podrażniają skórę. Dlatego należy unikać niskiej jakości i nieodpowiednich kosmetyków i perfum. Ważnym środkiem zapobiegawczym należy również uważać zdrowy tryb życia i utrzymywanie odporności na wysokim poziomie.

Objawy i leczenie zapalenia hydradenitis

Zapalenie Hydradenitis jest ropnym zapaleniem apokrynowych gruczołów potowych. Przyczyną choroby najczęściej są gronkowce, rzadziej paciorkowce, jelitowe i pseudomonas, proteus.

Zapalenie Hydradenitis jest równie powszechne u mężczyzn i kobiet. Choroba występuje od dojrzewania, w podeszłym wieku prawie nie występuje z powodu wygaszania aktywności gruczołów potowych.

Rys. 1. Ropnie w pachach z chorobą mają kształt stożkowy (popularnie określany jako „suka wymię”).

Rys. 2. Na zdjęciu hydradenitis u kobiet.

Rys. 3. Zapalenie Hydradenitis w kroczu i wokół odbytu często występuje u mężczyzn.

Krótkie na gruczoły potowe

Na ludzkim ciele funkcjonują dwa rodzaje gruczołów potowych - ekrynowy i apokrynowy. Gruczoły potowe ekrynowe znajdują się w głębszych warstwach skóry na całej powierzchni ciała, z wyjątkiem głowy penisa, napletka i obszaru czerwonej granicy warg. W obszarze dłoni i podeszew gruczołu znajdują się podskórne tkanki tłuszczowe. Gruczoły potowe ekrynowe biorą udział w termoregulacji organizmu.

Apokrynowe gruczoły potowe znajdują się w pachach, narządach płciowych, kroczu, wokół odbytu i zabarwionej okolicy wokół sutków. Apokrynowe gruczoły potowe nie biorą udziału w termoregulacji, ale są aktywowane przez stres. Zapach potu i jego lepkość zależy od stopnia zniszczenia komórek wydzielniczych. Apokrynowe gruczoły potowe u dzieci nie działają, a u osób starszych ich funkcja dramatycznie spada.

Rys. 4. Wydzielnicze kłębuszki i wąski przewód wydalniczy - główna struktura gruczołów potowych.

Krocza u mężczyzn i pod pachami u kobiet - częste umiejscowienie hydradenitis.

Jak rozwija się zapalenie stawów

Przyczyną choroby są złoty i biały gronkowiec.

  • Kiedy wchodzą do przewodów wydalniczych gruczołów potowych, bakterie zaczynają się rozmnażać.
  • Kanał gruczołu potowego jest zablokowany przez zatyczkę tubową.
  • Sekretny sekret bez wyjścia rozciąga gruczoł.
  • Skumulowany sekret jest dobrą pożywką dla rozwoju bakterii.
  • Gruczoł potowy jest zapalny i przewód jest uszkodzony.
  • Zakażenie rozprzestrzenia się na otaczające tkanki. Powstają przetoki przetokowe.

Rys. 5. W zdjęciu hydradenitis pod pachą.

Przyczyny hydradenitis

Przyczynia się do rozwoju choroby:

  • nadmierne pocenie się
  • nieprzestrzeganie higieny osobistej,
  • urazy po goleniu, otarcia spowodowane noszeniem niewygodnych ubrań,
  • metabolizm lipidów (tłuszczów),
  • dysfunkcja gonad,
  • stosowanie dużych ilości węglowodanów i cukrzycy stwarza korzystne warunki dla rozwoju zakażenia (węglowodany są dobrą pożywką dla drobnoustrojów ropotwórczych);
  • Niedożywienie (niewystarczająca ilość białek, tłuszczów, węglowodanów, witamin i mikroelementów);
  • ciężka patologia somatyczna, która prowadzi do wyczerpania organizmu,
  • przyczynia się do rozwoju choroby w gorącym klimacie i wysokiej wilgotności.

Rys. 6. Na zdjęciu efekty hydradenitis pod pachą. Po uzdrowieniu fragmentów przetoki widoczne są liczne blizny.

Oznaki i objawy zapalenia Hydradenitis

  • Wraz z tworzeniem nacieku zapalnego we wczesnych stadiach rozwoju choroby pacjenta, pojawiają się okresowe bóle. Często tworzy się kilka nacieków, które łączą się i tworzą ostry, zapalny, ostry bolesny naciek, który zajmuje całą dolną część dołu. W tym okresie pacjent może być zaniepokojony osłabieniem i niedyspozycją, czasem wzrasta temperatura ciała. Skóra nad naciekiem nabiera niebieskawo-różowego koloru. Nacieki mierzą od 0,5 cm do 3 cm, a ból i wygląd nacieków pod pachami są głównymi objawami choroby.
  • Nacieki zapalne są albo rozwiązane, albo powstaje ropienie tkanek (ropień lub ropnie). Ropnie z zapaleniem wodowskazu mają kształt stożka (popularnie określany jako „ssanie wymion”).
  • Na otwarciu ropnia wyróżnia się gruba ropa. Nekrotyczny pręt, podobnie jak czyraki i karbunki, nie tworzy się.

W miejscach przejść przetokowych powstają brzydkie, odwrócone blizny. Czas trwania choroby wynosi około 2 tygodni. Często odnotowuje się porażkę gruczołów potowych obu pachwin. Zapalenie Hydradenitis może nabrać przewlekłego przebiegu nawracającego. Otyłe osoby cierpiące na cukrzycę, upośledzone funkcje gruczołów płciowych, obrzęk śluzowy i zmniejszona odporność są podatne na tę chorobę. Zapalenie hydradenitis u nich jest długie i ma przebieg nawrotowy. W okresach zaostrzenia objawy choroby są wyraźne. Jednocześnie można zobaczyć kilka ognisk zapalenia na różnych etapach ich rozwoju.

Rys. 7. Na zdjęciu hydradenitis u kobiet.

Powikłania choroby

Powikłania choroby to:

  • Zapalenie naczyń limfatycznych i węzłów chłonnych.
  • Po stronie hydradenitis czasami rozwija się obrzęk limfoidalny tkanek miękkich kończyny górnej po stronie zapalenia hydradenitis.
  • W przypadku rozłożenia zapalenia na celulozie podskórnej rozwija się flegma.

Rys. 8. Na zdjęciu skutki hydradenitis pod pachą są bliznami przerostowymi i keloidowymi.

Rys. 9. W miejscu zapalenia gruczołów potowych pod pachami często tworzą się brzydkie, cofnięte blizny.

Rys. 10. Na zdjęciu jest zapalenie naczyń limfatycznych w wyniku wrzenia, karbuntu, ropnia lub zapalenia hydradenitis.

Diagnostyka różnicowa

Aby przypisać odpowiednie leczenie zapalenia hydradenitis, należy zastosować metodę diagnostyki różnicowej z czyrakami, pęcherzykami, zapaleniem węzłów chłonnych i filelozą we wczesnych stadiach choroby, oraz chłoniakiem naczyniowym, donowazą, skrofulodermą i promienicą w późniejszych stadiach choroby.

Rys. 11. Zdjęcie przedstawia powiększony węzeł chłonny pod pachą (po lewej) i węża (po prawej).

Diagnostyka zapalenia hydradenitis

Diagnoza zapalenia hydradenitis nie jest trudna. Żywy obraz kliniczny i identyfikacja patogenu w siewie ropy potwierdzają diagnozę.

Leczenie zapalenia stawów

Leczenie hydradenitis powinno być ściśle indywidualne. Na etapie naciekania wystarczająca jest terapia objawowa. Na etapie powstawania ropnia stosuje się leczenie chirurgiczne. Antybiotyki i terapie patogenetyczne przyspieszają powrót do zdrowia. Leczenie nawracającej (przewlekłej) postaci hydradenitis obejmuje stosowanie specyficznych i niespecyficznych środków, które zwiększają mechanizmy obronne organizmu.

Leczenie hydradenitis na etapie naciekania

  • Włosy pachowe są ogolone.
  • Skórę traktuje się dwa razy dziennie roztworem 70% etanolu.

Stosuje się barwniki anilinowe: roztwór fukorcyny (płyn Castellani), roztwór zielonego błyszczącego (Zelenka).

  • Używane środki keratoplastyczne. Leki w tej grupie mają zdolność suszenia tkanek. Zabierając wodę, spowalniają procesy fermentacji i rozkładu w głębokich naciekach zapalnych. Pokazano zastosowanie 20% maści Ichtiolu lub czystego Ichthyolum. Dwa razy dziennie na dotkniętą powierzchnię nakłada się płaski placek ichtiolu (nałożoną maść pokrywa cienka warstwa waty).
  • Przyspieszenie rozdzielczości nacieku zapalnego osiąga się wprowadzając do korony glikokortykosteroid triamcynolonowy w dawce 3-5 mg / ml i stosując antybiotyki.
  • W okresie dojrzewania wrzenia pokazana jest fizjoterapia (terapia UHF, suche ciepło).

Rys. 12. Na zdjęciu skutki zapalenia hydradenitis w pachwinie.

Leczenie hydradenitis na etapie ropnia

Celem chirurgicznego leczenia zapalenia hydradenitis na etapie ropnia jest otwarcie ropnia i zapewnienie dobrego wypływu wysięku ropno-zapalnego. Po otwarciu ropień przemywa się roztworem antyseptycznym i osusza. Drenaż zapewnia niezakłócony wypływ ropy. W przypadku trudności z odrzuceniem ropno-nekrotycznych mas, dobry efekt uzyskuje się stosując enzymy proteolityczne: 1% roztwór trypsyny, muopsyny lub chymotrypsyny z nowokainą lub izotonicznym roztworem chlorku sodu. Enzymy rozszczepiają wiązania peptydowe w cząsteczkach białka i ich produktach rozpadu, przyspieszając w ten sposób oczyszczanie ropnych ran.

W przypadku powszechnego przewlekłego procesu może być konieczne wycięcie całej chorej skóry, aż do powięzi, a następnie przeszczepienie płata skóry.

Rys. 13. Przyspieszenie rozdzielczości nacieku zapalnego osiąga się wprowadzając do korony glikokortykosteroid triamcynolonowy w dawce 3-5 mg / ml i stosując antybiotyki.

Stosowanie antybiotyków

Antybiotyki w leczeniu hydradenitis przyspieszają powrót do zdrowia. Zaleca się używanie:

  • Antybiotyki z grupy penicylin (Cloxacillin).
  • Antybiotyki B-laktamowe (dikloksacylina, amoksycylina-klawulanian).
  • Makrolidy (azytromycyna, klarytromycyna, Josamycyna, Vilprafen, Klacid).
  • Tetracykliny (Unidox-Soluteb, Chlorowodorek doksycykliny, Wibramycyna).
  • Cefalosporyny (Zinnat, Cefalosporyna).
  • Inne antybiotyki (linkomycyna, azytromycyna, klindamycyna, ryfampina).

W leczeniu szczepów Staphylococcus aureus opornych na metycylinę zaleca się stosowanie minomycyny, trimetoprimu / sulfametoksazolu, cyprofloksacyny lub wankomycyny.

Immunoterapia

U niektórych osób następuje stały postęp choroby. Do specyficznego leczenia nawracającego zapalenia stawów stosuje się narzędzia stosowane w leczeniu zakażenia gronkowcowego. Reprezentują je immunoglobulina anty-gronkowcowa, osocze anty-gronkowcowe, anatoksyna gronkowcowa i bakteriofag gronkowcowy.

Oprócz specyficznych metod leczenia zakażenia gronkowcem, wskazane jest autohemoterapia, podawanie substytutów krwi białkowej, pirogenów, prodigiosanu, metyluracylu i spleniny. Terapia witaminami i stosowanie immunomodulatorów.

Rys. 14. W celu zapobiegania zapaleniu hydradenów konieczne jest przetwarzanie pach przed i po goleniu, dla których odpowiedni jest alkohol salicylowy lub borowo-kamforowy.

Hydradenitis - zdjęcie, leczenie i leki (antybiotyki), etapy

Zapalenie Hydradenitis jest ropnym zapaleniem apokrynowych gruczołów potowych, które jest spowodowane przenikaniem infekcji gronkowca wzdłuż ścieżki cebulki włosa (patrz zdjęcie).

Zapalenie hydradenitis można obserwować w pachach, wokół odbytu, moszny, warg sromowych i pępka, tj. gdziekolwiek są włosy.

Szybkie przejście na stronie

Hydradenitis - co to jest?

U ludzi, hydradenitis nazywane jest „suka wymię” na podobieństwo na klatce piersiowej psa. U dzieci i osób starszych choroba ta nie jest obserwowana. Wynika to z faktu, że gruczoły apokrynowe zaczynają aktywnie funkcjonować dopiero po okresie dojrzewania, a w wieku 50-55 lat ich aktywność spada.

Kobiety cierpią z powodu pojawienia się hydradenitis częściej niż mężczyźni. Zwłaszcza ryzyko wzrasta w okresie dojrzewania i menopauzy na tle częstego golenia pach.

Określenie ropnego hydradenitis jest dość proste, ponieważ ma kilka charakterystycznych cech. Pod względem średnicy stan zapalny przekracza 1,5 cm, wizualnie przypomina węża.

Cechą hydradenitis jest brak martwiczego pręta. Patologiczne skupienie wyraźnie wystaje ponad powierzchnię skóry, a cała wypukła powierzchnia jest jaskrawoczerwona. W okolicach stanu zapalnego obserwuje się obrzęk i ból.

Hydradenitis pod pachą iw okolicy pachwiny, zdjęcie

Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych w 98% przypadków jest spowodowane przez taką bakterię jak Staphylococcus aureus. Aby uzyskać patogen pod skórą wystarczy niewielkie uszkodzenia. Możliwe jest zranienie naskórka podczas golenia, depilacji, depilacji.

  • Ma to szkodliwy wpływ na stosowanie dezodorantów, które podrażniają i osuszają skórę, tym samym promując wygląd mikropęknięć.

Hydradenitis pod pachą

Hydradenitis pod zdjęciem ramienia

Ryzyko zakażenia gruczołu apokrynowego wzrasta u osób cierpiących na nadmierne pocenie się. Mokra substancja, która jest stale na skórze, zmniejsza jej funkcję barierową. Mikroflora chorobotwórcza łatwo wpada do przewodów limfatycznych lub ust mieszków włosowych i rozwija się proces zapalny.

Brak higieny prowokuje również hydradenitis pod pachą. Przyczyny mogą leżeć w zakłóceniach gruczołów wydzielania wewnętrznego: cukrzycy, otyłości, braku równowagi hormonalnej.

Katalizatorem dla pojawienia się zapalenia hydradenitis jest zmniejszona odporność i upośledzona kwasowość potu - alkalizacja.

Zapalenie Hydradenitis w okolicy pachwiny

Zapalenie Hydradenitis w pachwinie występuje rzadziej, ale u kobiet i mężczyzn w wieku rozrodczym tak się dzieje. Chodzi o to, że nieprzestrzeganie zasad higieny podczas stosunku seksualnego.

Wiele osób natychmiast obawia się, że jest to choroba weneryczna. Ale jeśli golenie lub depilacja były przeprowadzane bezpośrednio przed bliskim kontaktem, najprawdopodobniej chodzi o hydradenitis.

Proces zapalny może wejść w pachy i genitalia, jeśli ciało ma już ropne ogniska. W tym przypadku zapalenie hydradenitis będzie miało nieco inny charakter. Z tego powodu wrzody na dowolnym obszarze nie mogą być doprowadzone do stanu przewlekłego.

Objawy hydradenitis - cechy

Na etapie infiltracji (początkowy rozwój) można zauważyć pojawienie się małych guzków, gęstych w dotyku. Zapalenie hydradenitis pod pachą lub w pachwinie, która jest poza zasięgiem wzroku, będzie się objawiać nieprzyjemnymi objawami: swędzenie, bolesność pod naciskiem.

  • Natychmiast po pojawieniu się guzka szybko rośnie rozmiar i nabiera kształtu w kształcie gruszki. Rozmiar ogniska zapalnego sięga 1,5 - 3 cm.

Węzeł Hydradenitis mocno przylutowany do skóry, która w wypukłym obszarze staje się czerwono-fioletowa. W miarę rozwoju zapalenia guzki łączą się ze sobą. Bolesne doznania pojawiają się nie tylko w dotyku, ale także w spoczynku.

Procesowi dojrzewania hydradenitis towarzyszy koniecznie:

  1. Ogólne złe samopoczucie;
  2. Szybkie zmęczenie;
  3. Bolesne swędzenie wokół zapalenia;
  4. Zwiększona temperatura ciała.

Zapalenie Hydradenitis w pachwinie, którego objawy są już nieprzyjemne, spowoduje silny ból podczas chodzenia. Takie objawy przez kilka dni wytrącają człowieka z harmonogramu dziennego, aż wrzód całkowicie dojrzeje.

Po dojrzewaniu strefa środkowa węzła staje się miękka. Po 1-2 dniach zapalenie hydradenitis może się samoistnie otworzyć. Wiele ropnych mas z niewielką ilością substancji krwi zostanie uwolnionych z obszaru objętego stanem zapalnym.

Krew dostaje się do węzła z powodu uszkodzenia naczyń krwionośnych podczas szybkiego wzrostu. Krwawienie z hydradenitis nigdy się nie dzieje - zawsze jest to wybór krwi w małych ilościach.

Po wydaniu ropy osoba odczuwa ulgę: temperatura spada i siła powraca. Węzeł znika, ale w jego miejsce pojawia się wrzód. Po kilku dniach zaciska się, a na skórze pojawia się blizna.

  • Często blizna zostanie zatopiona w środku na jakiś czas. Następnie, gdy tworzy się nowa tkanka łączna, obszar blizny jest wyrównany.

Zapalenie Hydradenitis może nawracać i przekształcać się w chorobę przewlekłą. Spontaniczne otwarcie węzła może w ogóle nie wystąpić. W takim przypadku stan pacjenta ulegnie pogorszeniu, a on będzie potrzebował pilnej opieki medycznej w formie nagłej interwencji chirurgicznej.

Leczenie wodowskazu - leki i antybiotyki

Sukces terapii zależy w dużej mierze od stadium, w którym pacjent znajduje węzeł w strefie pachwinowej lub hydradenitis pod pachą. Leczenie zapalenia wodowskazu powinno rozpocząć się od pierwszego uszczelnienia pod skórą. Aby ułatwić manipulowanie w dotkniętym obszarze, włosy są odcinane (zabronione jest golenie, ponieważ może to pogorszyć przebieg procesu ropnego).

Miejsce i okolica są traktowane środkiem antyseptycznym, który zmniejszy ból (należy wziąć pod uwagę możliwość uczulenia na konkretną substancję):

  • Jod 5%;
  • Kwas salicylowy 2%;
  • Diamentowe zielenie 3%;
  • Alkohol etylowy 96%.

Im większy obszar dotknięty, tym silniejszy będzie bolący węzeł. Aby złagodzić dyskomfort, ropień większy niż 2 cm odcina się 1% nowokainą z dodatkiem środka zwężającego naczynia do wstrzykiwań. Ta ostatnia zmniejsza średnicę naczynia, a tym samym przedłuża działanie środka znieczulającego.

W leczeniu zapalenia wodowskazu zabrania się stosowania maści i żeli na bazie tłuszczowej - mogą one powodować rozprzestrzenianie się ropienia. Z tego samego powodu stosowanie kompresów jest zabronione, dozwolone jest tylko suche ciepło. Najlepszym rozwiązaniem jest nałożenie opatrunków suszących alkohol.

Ocieplenie bezalkoholowe można zrobić:

  • Ogrzewane żelazko z naturalną tkaniną (metoda aplikacji);
  • Używanie niebieskiej lampy przez 5-7 minut (odległość do węzła wynosi co najmniej 20 cm);
  • Promieniowanie ultrafioletowe (otwarte słońce) nie więcej niż 30 minut.

Kiedy pokazana jest operacja?

Jeśli zapalenie hydradenitis nie jest otwierane niezależnie, konieczna jest interwencja chirurgiczna. Najprawdopodobniej robienie lokalnych nakłuć (przekłuwanie) i drenaż nie zadziała, ponieważ ogniska ropienia są wielokrotne.

  • Otwarcie hydradenitis odbywa się przez pełną sekcję. Najpierw usuwa się ropę, a następnie wycina się podskórny tłuszcz z zapaleniem.

Rana po zabiegu jest dość masywna. Zabronione jest zamykanie go bandażami - konieczne są stałe zabiegi antyseptyczne, a także dostęp powietrza (dla lepszej regeneracji). Po ustąpieniu zapalenia wystąpi ziarnina rany.

Po etapie granulacji konieczna jest druga operacja, jeśli ubytek tkanki jest bardzo duży. Podczas tego podskórna tkanka tłuszczowa i sama skóra są usuwane. Następnie pacjent wymaga autodermoplastiki - ruchu skrawków tkanki operowanej osoby w celu ukrycia defektów kosmetycznych.

W przeciwnym razie na skórze pozostanie szorstka blizna. Szczególnie nieprzyjemne zapalenie hydradenów w pachwinie - leczenie kobiet i mężczyzn radykalną metodą powinno być wykonywane bardzo ostrożnie. Taka lokalizacja może wpływać na zdrowie narządów płciowych, jeśli nastąpi głębokie rozprzestrzenianie się procesu patologicznego.

Po zabiegu można przepisać fizjoterapię:

  • Laser;
  • Terapia magnetyczna;
  • Miejscowa terapia promieniowaniem ultrafioletowym;
  • Promieniowanie podczerwone;
  • Terapia ultradźwiękowa;
  • Elektroforeza z unithiolem, dianiną, kodeiną;
  • Ekspozycja na promieniowanie rentgenowskie - usuwa gruczoły potowe, dlatego jest stosowana tylko w przypadku ciągłego nawrotu zapalenia.

Niektóre z tych procedur można również przepisać podczas okresu infiltracji. W niektórych przypadkach pomagają bez operacji.

Inne zalecenia

Pacjent musi stosować dietę mającą na celu przywrócenie prawidłowego funkcjonowania gruczołów ciała. Jednocześnie funkcją takiej diety jest wzmocnienie bariery immunologicznej. Zabrania się słodyczy, alkoholu, pikantnych potraw i przypraw, mocnej kawy. W tym samym czasie na stole powinny pojawić się orzechy (orzechy włoskie i migdały), owoce cytrusowe, jabłka, marchew, czerwone i czarne jagody, suszone owoce, miód.

W postaci tabletek zaleca się przyjmowanie kompleksów witaminowych w celu ogólnego wzmocnienia układu odpornościowego. Jeśli leki są przeciwwskazane, można je zastąpić naturalnymi składnikami.

Żeń-szeń, aloes, dzika róża, babka pospolita posiadają lecznicze właściwości lecznicze odporności. Rosołki z nich należy pić zamiast herbaty lub dodawać do naparu.

Antybiotyki

Leczenie hydradenitis powinno być wykonywane nie tylko na zewnątrz, ale także wewnątrz ciała. Antybiotyki (erytromycyna, doksycyklina) mogą znacząco poprawić stan pacjenta. Leki te można stosować na wszystkich etapach leczenia. Środki antyseptyczne są najbardziej skuteczne w początkowym ropieniu (przed nawrotem).

Jeśli wystąpił nawrót, konieczny jest immunogram (zwłaszcza w przypadku wielokrotnych nawrotów). Zgodnie z badaniem przypisano im immunostymulanty.

  • Zadaniem terapii jest całkowite zniszczenie bakterii gronkowcowych. Walcząc z czynnikiem sprawczym metody iniekcji: gamma globulina, szczepionka przeciwko Staphylococcus aureus.

Równolegle z leczeniem węzła wodniakowatego wykonuje się zapobieganie zapaleniu w innych apokrynowych gruczołach potowych. Zakażenie gronkowcem może rozprzestrzenić się na dowolną część ciała, ale bezpieczna jest ochrona otaczających gruczołów pacjenta.

Konieczne jest leczenie roztworem antyseptycznym (zieleń brylantowa, jod, alkohol etylowy i borowy) nie tylko samego węzła, ale także przestrzeni wokół niego. Obszar wymagający leczenia ogranicza się do „stref intymnych”: pach, krocza, pępka. W innych miejscach pojawienie się hydradenitis jest prawie niemożliwe.

Przed wzięciem prysznica, kąpieli lub innych zabiegów z wodą należy zastosować bandaż na zapalenie stawów. Plaster nie pozwoli na rozprzestrzenianie się infekcji przez organizm.

Powikłania hydradenitis

Zapalenie Hydradenitis w żadnym wypadku nie może być mylone z klasycznym trądzikiem, ropniem lub czyrakiem. Późne lub niekompetentne leczenie może poważnie wpłynąć na zdrowie pacjenta.

Jeśli operacja lub drenaż został wykonany nieprawidłowo, zapalenie pęcherza hydradenicznego przekształca się w rozległy ropień. Sprawcą jest zapalna podskórna tkanka tłuszczowa. Ropień dotyka tkanek miękkich, co bardzo utrudnia leczenie.

Zapalenie Hydradenitis może stać się gnilną flegmą, jeśli operacja nie zostanie przeprowadzona w dwóch etapach. Druga autopsja jest konieczna, ponieważ nawet w stadium rany owrzodzenia węzeł powraca.

Innym ryzykiem jest rozwój przewlekłego zapalenia węzłów chłonnych. Powikłanie to jest możliwe, jeśli bakteria gronkowcowa dostanie się do organizmu przez kanał limfatyczny. Odmowa leczenia hydradenitis zagraża pacjentowi sepsą i zagraża jego życiu.

Hydradenitis: z którym lekarzem się skontaktować?

Wszelkie choroby skóry prowadzą osobę do dermatologa, ten konkretny lekarz musi przeprowadzić badanie podstawowe. Pacjent może być następnie skierowany do lekarzy, którzy leczą przyczynę zapalenia:

Ponadto proces leczenia będzie wymagał pomocy dietetyka lub alergologa.

Co to jest zapalenie stawów, objawy i leczenie

Zapalenie Hydradenitis jest ropnym zapaleniem gruczołów potowych. Należy do ropnego zapalenia skóry gronkowców i paciorkowców i jest jedną z najbardziej rozległych grup zapalnych chorób dermatologicznych.

Dzieci i osoby starsze nie należą do grupy ryzyka zapalenia stawów, ponieważ u tych pierwszych gruczoły potowe zaczynają funkcjonować w wieku dojrzewania, a u ludzi w wieku ich działanie już zanika.

Zapalenie hydradenitis pod pachą jest często spotykanym głębokim ropnym zapaleniem skóry. Choroba charakteryzuje się długim przebiegiem, częstym nawrotem i wysokim ryzykiem powikłań. Obszar pachowy nie jest jedynym, który rozwija rozwój zapalenia hydradenitis.

Leczeniem zapalenia hydradenitis powinien zająć się dermatolog lub chirurg (w razie potrzeby otwarcie i drenaż ropnia). Samo-leczenie choroby jest ściśle przeciwwskazane, ponieważ ropne hydradenitis może być szybko komplikowane przez rozwój wielu ropni, przetok, ropowicy, zapalenia węzłów chłonnych, zapalenia naczyń chłonnych, posocznicy itp.

Kod hydradenitis ICD10 - L73.2.

Hydradenitis - co to jest

Zapalenie Hydradenitis u kobiet jest znacznie częstsze niż u mężczyzn.

Główną przyczyną choroby jest Staphylococcus aureus. Z reguły patogeny przenikają do apokrynnego potu lub gruczołów łojowych z mieszków włosowych. Dalsze, limfogenne rozprzestrzenianie się procesu zakaźnego.

Zapalenie hydradenów w pachach jest najczęstsze, ale choroba może również wpływać na pot i gruczoły łojowe w otoczkach brodawek sutkowych, na zewnętrznych narządach płciowych, w skórze pępka i wokół odbytu.

Objawy kliniczne z zapaleniem hydradenitis postępują powoli, ale u osłabionych pacjentów lub u pacjentów z patologiami układu odpornościowego choroba może wystąpić w ostrej postaci z szybkim rozwojem poważnych powikłań. Ponadto u pacjentów rasy Negroid często występują ciężkie postacie hydradenitis z prądem pioruna.

Hydradenitis pod pachami występuje głównie u kobiet. U mężczyzn zazwyczaj wpływają na gruczoły kroczowe. Zapalenie Hydradenitis w pachwinie u kobiet jest niezwykle rzadkie.

U pacjentów w podeszłym wieku nie rejestruje się hydradenitów z powodu zmniejszenia aktywności potu i gruczołów łojowych. Ponadto choroba prawie nie jest rejestrowana u dzieci, aż do początku okresu dojrzewania.

Zapalenie stawów - przyczyny

Główną przyczyną zapalenia stawów jest Staphylococcus aureus. Rzadziej hydradenitis jest wywołany przez paciorkowce beta-hemolizujące z grupy A, paciorkowce niehemolizujące, Escherichia coli, Proteus, Bacillus Pseudomonas. Ponadto, hydradenitis może być spowodowane mieszaną florą bakteryjną.

Ważną rolę w rozwoju choroby ma wzrost poziomu androgenów (w związku z tym u małych dzieci i kobiet po wystąpieniu menopauzy choroba nie występuje).

W historii rodziny takich pacjentów, obecność bliskich krewnych hydradenitis, ropne zapalenie stawów, zgorzelinowe ropne zapalenie skóry, ropne zapalenie mieszków włosowych skóry głowy (osłabiające zapalenie mieszków włosowych Hoffmanna), często stwierdza się formy ropnia trądziku.

Czynnikami ryzyka rozwoju zapalenia hydradenitis jest obecność:

  • trwałe podrażnienia skóry po goleniu;
  • otarcia, zadrapania, pęknięcia, przerzedzenie skóry;
  • nadmierne pocenie się (nadmierna potliwość);
  • nieprawidłowe użycie produktów do depilacji;
  • niewłaściwa higieniczna pielęgnacja skóry;
  • otyłość;
  • cukrzyca;
  • hiperandrogenizm;
  • wysypka na pieluchy;
  • stany niedoboru odporności;
  • ogniska przewlekłej infekcji;
  • pokrewne gronkowce lub streptodermy;
  • niedrożność przewodów gruczołów łojowych lub potowych;
  • patologie gruczołów łojowych lub potowych;
  • niedrożność mieszków włosowych;
  • współistniejące ostre infekcje bakteryjne.

Obecność zakażeń przenoszonych drogą płciową u pacjenta może przyczynić się do rozwoju zapalenia hydradenitis w kroczu.

Klasyfikacja Hydradenitu

W zależności od lokalizacji procesu zapalnego, emituj zapalenie hydradenitis w pachach, kroczu, w pobliżu sutków itp.

W zależności od stopnia postępu objawów klinicznych i czasu trwania procesu zapalnego wydzielają się ostre, podostre i przewlekłe postacie choroby.

Nasilenie choroby może być łagodne, umiarkowane i ciężkie.

Wyróżnia się również nieskomplikowane i skomplikowane formy zapalenia hydradenitis.

Zapalenie stawów - etapy

Choroba pierwszego stopnia objawia się występowaniem pojedynczych lub wielu izolowanych ropni, którym nie towarzyszy bliznowacenie skóry i tworzenie się przetok.

Zapaleniu Hydradenitis drugiego stopnia towarzyszy powstawanie nawracających ropni, a także pojedyncze lub wielokrotne zmiany bliznowate skóry i przetoki.

W przypadku trzeciego stopnia hydradenitis obserwuje się rozwój rozlanego procesu zapalnego lub powstawanie kilku powiązanych z nim przetok i ropni.

Objawy zapalenia Hydradenitis

Najczęściej objawy kliniczne choroby postępują powoli. Szybki postęp choroby jest charakterystyczny dla ciężkich postaci choroby i obarczony jest wysokim ryzykiem powikłań.

U pacjentów z prawidłową odpornością pierwsze powstałe zapalenie stawów może wystąpić w łagodnej postaci. Jednak im częściej choroba się nawraca, tym ostrzejszy jest proces zapalny. Z reguły często nawracające zapalenie stawów jest mniej podatne na leczenie farmakologiczne.

Prekursorami rozwoju zapalenia hydradenitis mogą być:

  • lekki obrzęk, obrzęk skóry;
  • lekkie zaczerwienienie skóry;
  • swędzenie i ucisk skóry;
  • dyskomfort.

Pierwszym objawem zapalenia hydradenii jest występowanie pojedynczych lub wielu guzków pod skórą. W badaniu palpacyjnym guzki są gęste (zmiękczenie formacji wskazuje na jej ropną fuzję), bolesne, ruchome (nie zespawane z otaczającymi tkankami).

Przy nawracającym zapaleniu hydradenowym, tworzenie zapalne może być utrwalone i przyspawane do otaczających tkanek.

Kolor formacji zapalnej z zapaleniem hydradenitis może wahać się od jasnoczerwonego do bordowego lub niebieskawo purpurowego.

Powierzchnia formacji jest nierówna i pagórkowata z powodu tworzenia się w niej konglomeratu guzków. W niektórych przypadkach zapalne brodawki mogą wystawać ponad powierzchnię zdrowej skóry (stąd popularna nazwa choroby „ssać wymię”).

Zapalne węzły ostro bolesne, skóra nad nimi jest napięta i napięta. Wokół węzła zaznaczona jest krawędź przekrwienia zapalnego (zaczerwienienie) i obrzęk.

Charakteryzuje się zwiększonym bólem podczas ruchu. Duże węzły mogą być chore nawet w spoczynku.

Wiele węzłów może łączyć się ze sobą lub być łączonych przez przetoki.

W niektórych przypadkach formacje naciekowe mogą łączyć się ze skórą, przypominając obraz rozproszonej flegmony.

Ogólny stan pacjenta jest osłabiony. Oprócz silnego bólu, pacjenci obawiają się:

  • wzrost temperatury ciała do 39-40 stopni;
  • ból mięśni i stawów.
  • słabość, letarg;
  • nudności, utrata apetytu;
  • gorączka.

Charakteryzuje się również wzrostem węzłów chłonnych w procesie zapalnym (pachowe węzły chłonne, powyżej i podobojczykowe z zapaleniem hydradenów w pachach, pachwinowe i podkolanowe węzły chłonne z zapaleniem hydradenitis w pachwinie, na wargach sromowych itp.).

Kiedy zapalenie krocza w kroczu może się nasilać podczas chodzenia lub w pozycji siedzącej. Zapaleniu Hydradenitis w pobliżu odbytu towarzyszy gwałtowny wzrost bólu podczas wypróżniania. Ponadto ból jest nasilony przez noszenie ciasnych ubrań.

Gdy hydradenitis w pobliżu odbytu, konieczne jest wykluczenie paraproctitis.

Gdy hydradenitis na dużych ustach narządów płciowych może kuleć na jednej nodze podczas chodzenia (z powodu silnego bólu), niezdolność do normalnego siedzenia, ból podczas oddawania moczu.

Chorobę należy odróżnić od zapalenia Bartholinitis (zapalenie dużych gruczołów przedsionka pochwy).

Zapaleniu Hydradenitis w okolicy pachowej towarzyszy zwiększony ból podczas poruszania ramieniem.

Wraz z postępem choroby węzeł zapalny ropie. W centrum węzła pojawia się zmiękczenie, odnotowuje się pozytywny objaw fluktuacji (fluktuacje ropy lub płynu w zamkniętej wnęce).

Na tym etapie obraz kliniczny choroby jest podobny do objawów czyraków lub pęcherzyków.

Podczas otwierania nacieków zapalnych często stwierdza się wiele kanałów przetokowych łączących węzły lub ropnie.

Podczas ustąpienia procesu zapalnego dochodzi do powstawania cofniętych, hipotroficznych blizn. Często, po uzdrowieniu jednego przetoki, nowa przetoka otwiera się w pobliżu już wyleczonej blizny.

W niektórych przypadkach sęki mogą same się otwierać. Jednak w celu zmniejszenia ryzyka rozwoju niebezpiecznych powikłań i przejścia ostrych postaci choroby na przewlekłe (nawracające), sekcja zwłok powinna być wykonywana na oddziale chirurgicznym. Ponieważ podczas chirurgicznego wycinania ropnia możliwe jest spuszczenie i wypłukanie wszystkich przetok i jamy ropni z roztworami przeciwbakteryjnymi i antyseptycznymi.

Leczenie domowe może być prowadzone tylko pod nadzorem lekarza, na etapie powstawania ropnego nacieku.

Na etapie dojrzewania form naciekowych stwierdza się postęp gorączki, osłabienie, zespół bólowy itp. Po otwarciu ropni i drenażu ropy następuje szybka poprawa samopoczucia pacjenta.

U pacjentów z cukrzycą, niedoborem odporności itp. choroba może trwać znacznie dłużej.

Powtarzające się formy mogą utrzymywać się przez miesiące, czemu towarzyszy tworzenie świeżych przetok w pobliżu uformowanych blizn.

Hydradenitis - powikłania

Choroba może być skomplikowana przez rozwój:

  • ropnie;
  • flegma;
  • zapalenie naczyń chłonnych i zapalenie węzłów chłonnych;
  • uporczywy zastój limfy (obrzęk limfatyczny);
  • powstawanie blizn hipotroficznych lub bliznowatych;
  • wiele przetok;
  • sepsa.

Zapalenie stawów na wargach narządów płciowych może być skomplikowane przez Bartholinitis (z powodu rozprzestrzeniania się zakażenia). I hydradenitis w pobliżu odbytu - paraproctitis.

U osób z hydradenitis w pobliżu pępka może rozwinąć się mezodenitis (zapalenie krezkowych węzłów chłonnych).

Jak leczyć hydradenitis

Leczenie procesu zakaźnego powinno być przepisywane wyłącznie przez lekarza.

Metody leczenia zapalenia hydradenów w pachach, pachwinie, otoczkach brodawek sutkowych itp. nie różnią się.

Zapalenie nerek - leczenie

W początkowej fazie choroby stosuje się leczenie zachowawcze, mające na celu powstrzymanie rozprzestrzeniania się procesów zakaźnych w sąsiednich gruczołach, zapobiegając rozwojowi powikłań.

Wyjątkiem jest suche ciepło:

  • nałożenie podgrzewanego ręcznika (ciepłego, ale nie gorącego);
  • pięciominutowe ogrzewanie niebieskim światłem (odległość do ropnia musi wynosić co najmniej 15 centymetrów);
  • kąpiel słoneczna (latem);
  • UHF, terapia MWT, UV.

Kompresy z maściami na hydradenitis podczas dojrzewania nacieków są kategorycznie przeciwwskazane, ponieważ przyczyniają się do maceracji skóry i mogą powodować rozprzestrzenianie się procesów zakaźnych do pobliskich gruczołów.

Po operacyjnym otwarciu i usunięciu ropnej zawartości można przeprowadzić lokalne napromieniowanie promieniami podczerwonymi, promieniowaniem ultrafioletowym, terapią laserową lub terapią magnetyczną.

Również w zależności od wskazań (z reguły przy często nawracającym typie zapalenia wodowskazu) przeprowadza się terapię ultradźwiękową lub elektroforezę za pomocą substancji leczniczych.

W ciężkim, trudnym do leczenia i często nawracającym procesie zapalnym można wykonać rentgenoterapię, która niszczy dotknięty gruczoł.

Zaleca się również stosowanie bandaży mocujących. Po pokonaniu pod pachami zaleca się powiesić obolałą rękę na szaliku.

Terapia zewnętrzna polega na leczeniu stanów zapalnych i skóry wokół nich pH alkoholem (borowym, kamforowym, etylowym) lub kwasem salicylowym. Skuteczne leczenie roztworem jodu lub zielenią brylantową.

Maść ichtiolowa, emulsje syntomycyny, maść neomycynowa może być nakładana na naciek cienką warstwą.

Zgodnie ze wskazaniami leki glikokortykosteroidowe (prednizon, deksametazon) mogą być przepisywane pacjentom z ciężką, trudną do leczenia postacią choroby, z wysokim ryzykiem powikłań.

Ponadto można stosować immunoglobuliny przeciw gronkowcom, toksoidy gronkowcowe itp.

Wykazano, że stosowanie NLPZ (niesteroidowych leków przeciwzapalnych) łagodzi ból, zmniejsza nasilenie obrzęku i eliminuje gorączkę.

Leczenie chirurgiczne

Otwarcie hydradenitis jest wskazane dopiero po pełnym dojrzewaniu ropnych nacieków.

Ponieważ ropna infiltracja podczas infekcji potu i gruczołów łojowych jest reprezentowana przez wiele mikroabsorpcji, wykonuje się długie nacięcie przez cały naciek do niezmienionej tkanki.

W przeciwnym razie, jeśli nieotwarty ropień pozostanie w głębi nacieku, proces zapalny zacznie się od nowa, z utworzeniem świeżego nacieku.

Po otwarciu nacieku i drenażu treści ropnej przeprowadza się wycięcie i usunięcie zakażonego VLS (tłuszczu podskórnego).

W celu zapobiegania nawrotom choroby wskazane jest usunięcie zaatakowanego gruczołu potowego.

Po całkowitym ustąpieniu zapalenia zakaźnego i utworzeniu tkanki ziarninowej następuje całkowite usunięcie zaatakowanej skóry i S-skóry.

Aby zamknąć wynikłą wadę, wykonywana jest autodermoplastyka (zamknięcie ubytku strzępami własnej skóry pacjenta).

Dodatkowe leczenie

Pacjentowi z zapaleniem hydradenitis pokazano spoczynek w łóżku, unieruchomienie chorej kończyny (mocowanie opatrunków), ciężkie picie i dietę.

W trakcie leczenia i przez trzy miesiące po (w celu zapobiegania nawrotom) zaleca się powstrzymanie się od spożywania napojów alkoholowych, ograniczenie stosowania słodkich, tłustych, pikantnych itp.

Zaleca się również zwiększenie wykorzystania świeżych warzyw, owoców, jagód itp.

Dodatkowo przepisane preparaty multiwitaminowe.

Ćwiczenia powinny być również ograniczone.